Zaloguj się na swoje konto myHealthbox

Nie pamiętasz hasła? lub

Diaprel

Informacja dla użytkownika

              ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

                                           DIAPREL MR
                           60 mg, tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu
                                             Gliclazidum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
- Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ponownie ją przeczytać.
- Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
- Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może
   im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
- Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy
   niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Spis treści ulotki:
1.      Co to jest lek DIAPREL MR, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu i w jakim celu się go
stosuje
2.      Informacje ważne przed zastosowaniem leku DIAPREL MR, tabletka o zmodyfikowanym
uwalnianiu
3.      Jak stosować lek DIAPREL MR, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu
4.      Możliwe działania niepożądane
5.      Jak przechowywać lek DIAPREL MR, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu
6.      Inne informacje


1. CO TO JEST LEK DIAPREL MR, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu I W JAKIM
   CELU SIĘ GO STOSUJE

DIAPREL MR jest lekiem zmniejszającym stężenie cukru we krwi (jest doustnym lekiem
przeciwcukrzycowym należącym do grupy pochodnych sulfonylomocznika).
DIAPREL MR jest stosowany w leczeniu pewnej postaci cukrzycy (cukrzycy typu 2) u osób
dorosłych, kiedy przestrzeganie samej diety, ćwiczenia fizyczne oraz zmniejszenie masy ciała nie
wystarczają do utrzymania prawidłowego stężenia cukru we krwi.


2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU DIAPREL MR, tabletka o
   zmodyfikowanym uwalnianiu

Kiedy nie stosować leku DIAPREL MR, tabletka o zmodyfikowanym uwalnianiu:
 jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na gliklazyd lub którykolwiek z
   pozostałych składników leku DIAPREL MR, inne leki z tej samej grupy (pochodne
   sulfonylomocznika), inne pochodne (sulfonamidy o działaniu hipoglikemizującym);
   jeśli u pacjenta występuje cukrzyca insulinozależna (typu 1);
   jeśli występują związki ketonowe i cukier w moczu (może to oznaczać, że u pacjenta występuje
    kwasica ketonowa), stany przedśpiączkowe lub śpiączka cukrzycowa;
   jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba nerek lub wątroby;
   jeśli pacjent przyjmuje leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (mikonazol, patrz punkt
    ,,Stosowanie z innymi lekami”);
   jeśli pacjentka karmi piersią (patrz punkt „Ciąża i karmienie piersią”).




                                                                                                    1
Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek DIAPREL MR, tabletka o zmodyfikowanym
uwalnianiu
Należy stosować się do zaleceń lekarza dotyczących leczenia, żeby osiągnąć właściwe stężenie cukru
we krwi. Oznacza to, że oprócz regularnego zażywania tabletek, należy przestrzegać diety,
wykonywać ćwiczenia fizyczne i, gdy jest konieczne, zmniejszyć masę ciała.

Podczas leczenia gliklazydem konieczne jest regularne oznaczanie stężenia cukru we krwi
(i ewentualnie w moczu) oraz oznaczanie również glikozylowanej hemoglobiny (HbA1c).

Ryzyko zmniejszonego stężenia cukru we krwi (hipoglikemii) może być zwiększone podczas
pierwszych tygodni leczenia. Z tego względu szczególnie konieczna jest dokładna kontrola lekarska.

Małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia) może wystąpić, jeśli:
- pacjent przyjmuje posiłki nieregularnie lub pomija posiłki;
- pacjent pości;
- pacjent jest niedożywiony;
- pacjent zmienia dietę;
- pacjent zwiększa aktywność fizyczną, a spożycie węglowodanów nie jest wystarczające;
- pacjent spożywa alkohol, zwłaszcza, gdy pomija posiłki;
- pacjent zażywa w tym samym czasie inne leki lub naturalne preparaty;
- pacjent przyjmuje za duże dawki gliklazydu;
- u pacjenta występują szczególne zaburzenia hormonalne (zaburzenia czynności tarczycy, przysadki
mózgowej lub kory nadnerczy);
- czynność nerek lub wątroby jest poważnie osłabiona.

Jeśli pacjent ma małe stężenie cukru we krwi, mogą wystąpić następujące objawy:
ból głowy, silny głód, nudności, wymioty, zmęczenie, zaburzenia snu, niepokój, agresywność,
osłabiona koncentracja, zmniejszona czujność i czas reakcji, depresja, dezorientacja, zaburzenia mowy
lub widzenia, drżenie, zaburzenia czucia, zawroty głowy, bezsilność.
Mogą także wystąpić następujące objawy: pocenie się, wilgotna skóra, lęk, szybkie lub nieregularne
bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, nagły, silny ból w klatce piersiowej, który może promieniować
(dławica piersiowa).

Jeśli stężenie cukru we krwi dalej się zmniejsza, może wystąpić znaczne splątanie (majaczenie),
drgawki, utrata samokontroli, płytki oddech, wolne bicie serca, pacjent może stracić przytomność.

W większości przypadków objawy małego stężenia cukru we krwi znikają bardzo szybko, gdy pacjent
spożyje trochę cukru, np. tabletki z glukozą, kostki cukru, wypije słodki sok, osłodzoną herbatę.
Z tego względu należy zawsze nosić przy sobie pewne produkty z cukrem (tabletki z glukozą, kostki
cukru). Należy pamiętać, że sztuczne słodziki nie są skuteczne. Należy skontaktować się z lekarzem
lub najbliższym szpitalem, jeśli spożycie cukru nie pomaga lub jeśli objawy powracają.

Objawy małego stężenia cukru mogą nie wystąpić, mogą być słabo zaznaczone lub rozwijać się
bardzo powoli, lub pacjent może nie być świadomy, że stężenie cukru we krwi zmniejszyło się. Może
się to zdarzyć, gdy pacjent jest w podeszłym wieku i przyjmuje pewne leki (np. działające na
ośrodkowy układ nerwowy i beta-adrenolityki).
W stresujących sytuacjach (np. wypadki, operacje chirurgiczne, gorączka, itd.) lekarz tymczasowo
może zmienić leczenie na terapię insuliną.

Objawy dużego stężenia cukru we krwi (hiperglikemia) mogą wystąpić, gdy gliklazyd nie zmniejszył
jeszcze wystarczająco stężenia cukru we krwi, jeśli pacjent nie stosował się do planu leczenia
zaleconego przez lekarza lub w szczególnych stresujących sytuacjach. Może to być pragnienie, częste
oddawanie moczu, suchość w jamie ustnej, sucha, swędząca skóra, zakażenia skóry i zmniejszona
aktywność.



                                                                                                      2
comments powered by Disqus

Ostrzeżenia


Nie ma ostatnich ostrzeżeń co do bezpieczeństwa dotyczących tego produktu.